ديگري معروف به توانگر مخلوط شده است‌، كه در سال 1446 به گروئنلند رانده شد، يك‌ زمستان را در آن‌جا گذراند و در سال 1447 به ايسلند بازگشت‌. ممكن است بيورن توانگر اخبار و شكايت‌هاي اسقف‌هاي اسكالهلت و هلار (در ايسلند) را به دربار پاپ رسانده باشد. در نامه‌اي‌ كه نيكولاس پنجم در سال 1448 مستقيماً به اسقف‌هاي ايسلند (و نه به مافوقشان سر اسقف‌ نروژ) نوشته‌، به اين شكايت‌ها اشاره شده است‌.

پويش اسكانديناويان در آمريكاي شمالي

كشف ساحل شرقي آمريكاي شمالي توسط اسكانديناويان در جلد 1 موردبحث قرار گرفته و در فصل اول اين جلد هم بدان اشاره شده است‌. واقعيت اين كشف عموماً پذيرفته شده‌، ولي درباره‌ٴ سرزمين‌هايي كه ليف اريكسن در سال 1000، كشف كرد يا ثُرفين كارلْسِفني در سال‌هاي 1003 ـ 1006 در آنها مستقر شد، اطلاعات موثقي در دست نيست‌. آن سرزمين‌ها هلولاند (سرزمين‌ تخته‌سنگ‌) ماركلاند (بيشه‌زار) و وينلاند (تاكستان‌) ناميده شده و در كرانه‌ٴ خاوري جايي ميان‌ لابرادر در شمال و خليج چزاپيك در جنوب قرار داشته‌است‌. وينلاند را غالباً با ساحل جنوبي‌ نيوانگلند، يا اختصاصاً با ساحل شرقي رود هودسن تا دماغه‌ٴ كُد و جزاير جنوب دماغه تطبيق‌ داده‌اند.
هرچند اقامتگاه سال‌هاي 1003 ـ 1006، ديري نپاييد و تنها تا حدود 1030 باقي بود، اين‌ بدان معنا نيست كه ديگر هيچ وايكينگي در آمريكا نماند، يا پس از آن‌، ديگر كسي از آن‌جا برنگشت‌. برعكس‌، از آن‌جا كه حال ديگر مسير ايسلند، گروئنلند، وينلاند به‌خوبي تثبيت شده‌ بود، احتمال دارد دريانوردان ديگري آن را دنبال كرده باشند. در كتاب توصيف جزاير شمالي تأليف‌ آدام برمني (يازدهم ـ 2) در حدود 1075 و به‌وسيله‌ٴ ساگاها، بازرگانان‌، مبلغان و كشيشاني كه به‌ اسقفان يا روٴساي مافوقشان گزارش مي‌دادند، معلوماتي در آن‌باره به‌دست ما رسيده است‌. از جمله‌ٴ ساگاها، تأليف هوكر ارلندسن (چهاردهم ـ 1). ساگاي اريك سرخ در حدود 1400 و افسانه‌ٴ اريك سرخ‌، قصه‌ٴ گروئنلنديان و هر دو بخش Flateyjarbok ، تأليف دو كشيش به نامهاي‌ ماگنوس ثُرهالس و يُن ثوردارسن براي هاكفارسن است در حدود 1390.
دلايل خوبي در دست است تا باور كنيم كه روابط ميان آمريكا و گروئنلند ادامه يافته‌است‌. يكي از دلايل اين است كه مهاجرنشينان گروئنلند به الوار نياز داشتند و به‌دست آوردن آن از جنوب لابرادر خيلي آسان‌تر و سريع‌تر از نروژ بود. به‌علاوه‌، كليسا مي‌خواست در دنياي جديد هم به تبليغ ديني خود ادامه دهد و مردم را به دين مسيح درآورد. در سال 1112، از سوي‌ پاسكاليس دوم (پاپ 1099 ـ 1118)، اريك گنوپسُن‌، اسقف گروئنلند و وينلاند تعيين شد؛ گفته شده‌است اريك در سال 1121 از وينلاند ديداركرد.